 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||||
 |
 |
 |
||||||||
 |
 |
|||||||||
 |
 |
|||||||||
 |
 |
 |
 |
|||||||
 |
 |
|||||||||
 |
 |
 |
 |
 |
||||||
 |
 |
 |
 |
 |
||||||
 |
 |
|||||||||
 |
 |
 |
||||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||||
|
„/…/Skąd wzięło się to „ Dziecko Gwiazd Atlantyda”? Rękopis powstał, gdy dziewczyna miała lat piętnaście! Tajemnicza baśniobajarka jest utalentowaną skrzypaczką, co w pewnym może stopniu wyjaśnia fenomen stworzenia przez tak młodą osobę dzieła, które trzyma rytm od pierwszego słowa aż do nieoczekiwanej cody. Czyta się tę książkę jednym tchem. Śledząc niezwykłe losy bohaterów pozostajemy stale w zasięgu czystego źródła/…/ Ta powieść prowadzi czytelnika do złotych wrót, za którymi czeka nowy Czas. Zdobyć go można tylko w jeden sposób – wracając do groty początku. Trzymam w ręku skarb…” /fragment recenzji ksiązki Michaliny „Dziecko Gwiazd Atlantyda” - autorstwa Marii Doroty Pieńkowskiej, kustosza Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie, całość recenzji na końcu tej strony/ |
 |
KIM JEST MICHALINA OLSZAŃSKA?
 |
Ur. w 1992 r. w Warszawie, mieszka ”… w szafie z książkami, ale za to –wysoko, z widokiem na niebo, w dziupli po prostu… Tam, gdzie kończy się niebo, zaczynają się książki… I koty…Niebieskie. Bo w domu jest 7 niebieskich kotów… To koty Michaliny. Domowe, a przecież nieziemskie… Tu tylko cztery, reszta w GALERII. |
MIŚKA I - KSIĄŻKI
|
Od dziecka więc „nasiąkała” słowem. Najpierw była to, rzecz jasna, literatura dziecięca - baśnie, klechdy, legendy z wszystkich stron świata. Potem przyszły księgi mitów - od Aborygenów przez Egipt, Greków po Celtów, Słowian, Skandynawię. Jak powiedział poeta: „powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy bo tak zdobędziesz dobro…” („… którego nie zdobędziesz…”) Te wczesne lektury okazały się głębokim „wdrukiem” w wyobraźnię Michaliny. Sprawiły, że sama chętnie wypowiada się językiem baśni, mitu, symbolu, językiem archetypów. Zaczęła pisać własne opowiadania, kiedy tylko nauczyła się składać litery, szybko odkrywając, że jest to właśnie to, co czyni ją …po prostu szczęśliwą. Kiedy miała 13 lat napisała swoją pierwszą książkę – „Podróż Wigilijną”. W następnym roku powstała powieść „Marta i Królowa Czajników”, którą Miśka stworzyła dla i o swojej przyjaciółce, Marthcie. |
 |
 |
Mając lat 15 pisze dużą, prawie 500 – stronicową powieść pt. ”Dziecko Gwiazd Atlantyda”, która później zostaje wydana przez Wydawnictwo Albatros (str. książki: www.atlantyda-dziecko-gwiazd.pl). Dziś siedemnastoletnia Michalina ma na koncie już osiem powieści (więcej na podstronie KSIĄŻKI). |
- SKRZYPCE
|
Od siódmego roku życia gra na skrzypcach, jest uczennicą Szkoły Muzycznej w Warszawie. To jej druga pasja. Niedawno wystąpiła jako solistka w Filharmonii Berlińskiej, gdzie przed dwutysięczną publicznością wykonała z towarzyszeniem tamtejszej orkiestry symfonicznej pod batutą Renchanga Fu – Introdukcję i Rondo capriccioso C. Saint Saens’a (więcej na podstronie SKRZYPCE). |
 |
- PIOSENKI
 |
Pisze i komponuje piosenki, które sama też wykonuje. Wiele piosenek narodziło się w powiązaniu z powieściami Michaliny, są ich „muzycznymi córkami”. I tak przy „Dziecku Gwiazd Atlantydzie” powstała „Kołysanka dla Atlantydy”, pieśń, która dołączona jest na CD do części nakładu książki i wkrótce będzie dostępna na YOU TUBE. (więcej na podstronie PIOSENKI) |
- CIEKAWOSTKI
„Lubi” ją obiektyw
 |
Już dwa lata temu (mając 15 lat) dostała propozycję pracy jako fotomodelka w USA, rodzice jednak nie wyrazili zgody. Zgadzają się natomiast na pracę w kraju .I tak np. Miśka (w tym samym roku) wygrała casting i zagrała w reklamie czekolady renomowanej firmy. Ma za sobą sporo sesji zdjęciowych. M.in. z wybitnymi fotografikami: Andrzejem Świetlikiem, Leszkiem Zbychem, Maćkiem Zgrzytowskim. Stąd b. bogaty zbiór zdjęć (całe fragmenty sesji –wkrótce na podstronie GALERIA). Ta jej medialność wizualna stała się też przyczyną podjęcia decyzji o użyciu jej wizerunku na okładce jej własnej książki („Dziecko Gwiazd Atlantyda”), w charakterze i kostiumie powieściowej postaci. |
 |
- Recenzja Książki Michaliny i
„…CO NAJWAŻNIEJSZE…”
Jednak najważniejsze dla Michaliny jest pisanie, słowo. Stąd - książki i piosenki. Podsumujmy – na dziś (2009r.): osiem powieści i kilkadziesiąt piosenek .Oczywiście ilość nie musi przechodzić w jakość .Dlatego zachęcamy do o s o b i s t e g o kontaktu z jej twórczością, jak na razie dostępną publicznie poprzez właśnie wydaną książkę „Dziecko Gwiazd Atlantyda”. Zachętą niech będzie -
- recenzja powieści, napisana przez filologa, kustosza Muzeum Literatury im. A.Mickiewicza, wybitnego twórcę wystaw literackich, poetkę – Marię Dorotę Pieńkowską:
|
„Trzymam w ręku skarb /…/ Skąd wzięło się to „ Dziecko Gwiazd Atlantyda”? Ta powieść z gatunku fantasy jest debiutem siedemnastoletniej Michaliny Olszańskiej. Rękopis powstał, gdy dziewczyna miała lat piętnaście! Tajemnicza baśniobajarka jest utalentowaną skrzypaczką, co w pewnym może stopniu wyjaśnia fenomen stworzenia przez tak młodą osobę dzieła, które trzyma rytm od pierwszego słowa aż do nieoczekiwanej cody. Czyta się tę książkę jednym tchem. Śledząc niezwykłe losy bohaterów pozostajemy stale w zasięgu czystego źródła, z którego płyną słowa dobre, mądre, szlachetne – w dzisiejszej dobie tak chętnie ośmieszane lub wstydliwie przemilczane. Oczarowani młodością, odnajdujemy prostotę urzekającą jak świeżość poranka. Wszelkie bałamuctwo i pozór zostają zdekonspirowane – ich pozorna siła nas nie uwiedzie. Bohaterka książki, księżniczka Meihna, dzięki odwadze poszukiwania prawdy, zdobywa niezwykłą moc ducha i…panowanie nad żywiołami. W tym miejscu warto odnotować ważny sygnał: losy świata spoczywają w rękach kobiet! Ta powieść prowadzi czytelnika do złotych wrót, za którymi czeka nowy Czas. Zdobyć go można tylko w jeden sposób – wracając do groty początku. Trzymam w ręku skarb…” |
 |
Nie dziwi więc ,że gdzie indziej Michalina została nazwana
„…Szeherezadą, która opowiada swoje Baśnie z Tysiąca i Jednej Mocy…”
I jeszcze jeden cytat, już nie literacki, tym razem z „rodzinnego kufra”, taki „bilet na drogę”,
a może nawet drogowskaz, który dała kiedyś Miśce jej Babcia:
|
...co najważniejsze: gdziekolwiek będziesz - świat jest nieskończenie piękny... |